فرقتان حلولية واتحادية 1 . يعنى : تمام شيعه ، صوفيه را انكار نمودند ، و از امامان خويش احاديث بسيارى در نكوهش آنان نقل كردند ، و علماء شيعه كتابهاى بسيارى در رد اين فرقه واثبات كفر آنان تأليف نمودند كه از جمله كتاب شيخ مفيد در رد بر اصحاب حلّاج است كه در آن آمده است كه صوفيه در اصل دو فرقه مىباشند : حلوليه واتحاديه . وروايات زيادى به اين مضمون وارد شده كه صوفيان ورياكاران به روش زندگى ائمهء اطهار اعتراض كرده‌اند 2 وپاسخهاى محكمى شنيده‌اند . عجيب است كه صوفيهاى نسلهاى بعد براى جلب عوام سلسله ارشاد خود را گاهى به امامان ما نسبت داده‌اند وحتى برخى از آنان را جزء مشايخ طريقت شمرده‌اند 3 درحالى كه نياكانشان در حال حيات امامان با آنان معارضه مىكردند و به شدت مورد غضب و ردّ وانكار آنان بودند . مثلًا يكى از آنها مىنويسد : وجز اين هم نتواند باشد ، زيرا سلسلهء همهء بزرگان طريقت وعرفان به شاه مردان على عليه السلام مىرسد كه جزءجزء رفتار وكردار وگفتار آن حضرت سرمشق وبرنامه‌اى است براى طى مدارج توحيد وارتقاء به عالم ملكوت

--> ( 1 ) الاثنى عشريّه : 52 و 53 . ( 2 ) مراجعه شود به كتاب شريف كافى : 5 / 65 ، وسائل الشيعة : 5 / 15 باب 7 حديث 3 و 4 و 7 و 8 و 10 و 12 ، بحارالانوار : 47 / 232 - 237 حديث 22 و 76 / 307 ذيل حديث 23 . و ساير كتب حديث . ( 3 ) عطّار در تذكرة الاولياء ، امام باقر و امام صادق عليهما السلام را جزء مشايخ طائفهء صوفيه ذكر كرده است ، تذكرة الاولياء ، 1 / 9 - 15 و 2 / 339 .